North 24 Kaantham - மலையாள சினிமா

பொதுவாகவே பயணங்களை வைத்து எடுக்கப்படும் படங்களில் அன்பை அடிநாதமாக வைத்து தைத்திருப்பார்கள்.  இதுவும் அவ்வாறே. 

ஃபஹத் ஃபாசில் Obsessive Compulsive Personality Disorder இருக்கும் ஒரு மென்பொருள் இளைஞ்சர்.  அவரின் சிடுசிடுப்பாலும் அதீத சுத்த பத்த நடவடிக்கைகளாலும் அவரை யாருக்குமே பிடிக்காமல் போகிறது.  அவரது அலுவலகத்தில் அவரை தந்திரமாக திருவான்றத்துக்கு ஒரு'Webinaar'காக அனுப்புகிறார்கள்.

ரயிலில் பெரியவர் நெடுமுடி வேணு; தன் மனைவிக்கு உடம்பு முடியாத நிலையில்... திரும்பி தன் வீட்டுக்கே போக எத்தனித்து; எதிர்வரும் நிறுத்தத்தில் இறங்குகிறார்.  அவருடன் சமூக சேவகி சுவேதாவும், நம்ம ஃபாசிலும் இறங்குகிறார்கள்.  அவர்கள் நெடுமுடி வேணு வீட்டிற்கு எப்படி திரும்புகிறார்கள் என்பதை மிக மிக சுவாரசியமாக சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர்.

கேரளாவில் ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் கண்டிப்பாக கடையடைப்பு, வேலை நிறுத்தம் என்று இருக்கும்.  இவர்கள் மூவரும் அவ்வாறு ஒரு வேலை நிறுத்த நாளில்தான் மாட்டிக் கொண்டு தவிக்கிறார்கள்.  யாரோ சில அயோக்கிய அரசியவாதிகளின் சுயநலத்தில் பொதுமக்களின் அன்றாடம் எப்படி கலைத்துப் போடப் படுகிறது என்பதில்தான் படம் தொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு பயணத்தில் ரயில், பேருந்து, படகு, தோணி, ஆட்டோ போன்ற கேரளாவின் எல்லா வகையான போக்குவரத்தையும் கொண்டுவந்திருப்பது இயக்குனரின் வெற்றி.


பாதி 'அந்நியன்' அம்பியும், மீதி சுத்த விரும்பியுமான ஃபாசில் இந்த பயணத்தில் எப்படியெல்லாம் கொஞ்ச கொஞ்சமாக மாற்றம் பெறுகிறார்; என்பதை அவர்களுடன் பயணிக்கும் நாமே யூகிக்க முடித்தது போன்ற திரைகதை அற்புதம்.

நெடுமுடி வேணுவின் பன்மொழித்திரமை, உறவுகளை; உயிர்களை நேசிக்கும் பாங்கு, தேர்ந்த வாசிப்பனுபவம் என்று போகிற போக்கில் அவரின் அனுபவம் அரசியல் சார்பு என்று எல்லாவற்றையும் மிக நேர்த்தியாய் பார்வையாளனுக்கு கடத்திச் செல்கிறார் இயக்குனர்.

இந்த மாதிரி படத்தில் கண்டிப்பாக பிரதான உதவி ஒரு சமூக சேவகர் / சேவகி மூலமாகத்தான் வரும்.  இதிலும் நாயகி ஸ்வேதா அவ்வாறே வருகிறார் ஆனால் ஏற்றுக்கொண்ட பாத்திரத்தை செவ்வனே செய்திருக்கிறார்.

ஸ்டின்ட் கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பவர்கள், கதையில் திருப்புமுனையே என்னால்தான் அதனால்தான் இதில் நடித்தேன்... என்று அளந்து விடுவார்கள், ஆனால் உண்மையிலேயே நம்ம பிரேம்ஜி அமரனுக்கு இதில் கதையை சரியான போக்கில் திருப்பும் விசையான கதாபாத்திரம்.  நெஞ்சை நிமிர்த்தி சொல்லுங்கள் பிரேம்ஜி, இதில் என் கதாபாத்திரம்தான் கதையின் திருப்புமுனை என்று. 

அவர் மனைவியாக வரும் கனியின் ஒரு வெட்கப் புன்னகை ஆயிரம் கால காதலை அரைநொடியில் உணர்த்திவிடுகிறது.

இயக்குனர் அனில் ராதாக்ருஷ்ண மேனனின் முதல் படம்; அசத்தியிருக்கிறார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

கண்டிப்பாக பார்த்தே ஆக வேண்டியப் படம் என்பதில் ஐய்யமேதுமில்லை.

Directed by	Anil Radhakrishnan Menon
Produced by	C. V. Sarathi
Written by	Anil Radhakrishnan Menon
Starring	Fahadh Faasil Nedumudi Venu Swati Reddy
Music by	Govind Menon, Rex Vijayan
Cinematography	Jayesh Nair
Editing by	Dilip

 

;

சால்ட் & பெப்பர் - என் பார்வை

சில படங்கள் பார்க்கவேண்டிய லிஸ்டில் இருக்கும் ஆனால் ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் அது அப்படியே கிடப்பிலேயே இருக்கும்.  என்ன செய்வது என்று தெரியாத; புட்டத்தை  தரையில் வைத்து, விட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஒரு நாளிலோ அல்லது எதையோ தேடும்போதோ; அது நம் கண்ணில் பட்டு அன்றைய தினம் அதற்க்கு பிறவிப் பயன் கிட்டி, நம் பார்வைக்கு விரியும்.

அவ்வாறே இந்த படம் பார்க்கவேண்டும் என்று விரும்பியே டவுன்லோடினேன்.  ஆனால் விடுமுறைகள், ஊர்சுற்றுதல் என்று ஒரு இரண்டு மாதமாக படங்களே பார்க்க முடியவில்லை.  அண்ணன் ராஜு இந்த படத்தைப் பற்றி விமர்சனம்  எழுதியதுமே அட!! இந்த படம் நம்மிடமே இருக்கே..? என்று தோன்றியது, அன்றிரவே அதைக் கண்டு களித்தேன்.

பதின்பருவத்தில் சில காலம் தின்பதர்க்கே உயிர் வாழ்ந்தேன் என்று சொல்லலாம்.  அனால் இப்பொழுது பல நேரம் பச்சை காய்கறிகள்தான் (பின்ன வயிறு வண்ணான் சால் போல் பெருத்துக்கொண்டே போனால்).  நாக்குலே வாழ்ந்த காலம் போய்  இப்போ வாக்குலே (WALKING) வாழ்கிறேன்.

ருசிக்குத் தின்பவனைவிட பசிக்குத் தின்பவன்தான் நம்நாட்டில் அதிகம்.  ஆனாலும் முதல் கவளம் வயிற்றை அடைந்ததும்..., நாக்கு ருசியைத் தேடும்.  இந்தப் படமும் அப்படி ஒரு சுவை தேடும் படலமே.

பெயர் போடும்போதே பல வகை உணவுகளை காட்டிக்கொண்டே வருகிறார்கள்.  நாக்கில் வாட்டர் பால்ஸ் வந்து வீடே ஈரமானதென்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.  புட்டு, நேந்திரம்பழ பஜ்ஜி தவிர்த்து வேறு எந்த உணவின் பேரும் எனக்குத் தெரியவில்லை; ஆமா பேரா முக்கியம் அள்ளி அள்ளி சாப்பிடுவதை விட்டு விட்டு என்ன பேச்சு.

ஒவ்வொரு ஃப்ரேமிலும் ஏதாவது ஒரு உணவு வருவதுமாதிரி பார்த்துப் பார்த்து எடுத்திருக்கும் விதத்தை வைத்தே டைரெக்டரின் விருப்பத்தை தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது. 

இரு காதல் கதை, அதில் ஒன்று நடுவயது காதல்.  அது பூக்கும் விதமும் நாளொரு சுவையும் பொழுதொரு சமயளுமாய் சமைகிறது.  லாலும் சுவேதா மேனனும் தத்தமது பாத்திரத்தை உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார்கள்.  அருமையான திரைகதை அமைத்து இல்லை இல்லை சமைத்து பரிமாறி இருக்கிறார் ஆசிக் அபூ.

லால் பார்க்கப் போகும்போது, அங்கே குழி அப்பம் வைக்கிறார்கள், லால் பெண்ணிடம் "யார் இதைச் செய்தது...?" என்று கேட்கிறார் பெண் "தான்தான்" என்று சந்தேகமாக தலை அசைக்கிறார்.  மறுமுறை லால் கேட்கவும் "இல்லை! வேலைக்காரன்" என்று சொல்கிறார்.  லால் "சமையலறை எங்கிருக்கிறது...?" என்று கேட்டு அங்கே போகிறார்.  அங்கே மாவாட்டிக் கொண்டிருக்கும் பாபுராஜைப் பார்த்து லால் "என்னோடு வரியா....?" என்று கேட்கிறார் உடனே பாபுராஜ் கிளம்பி வந்துவிடுகிறார்.  லால் பாபுராஜ் நடுவில் உள்ள பாசப் பிணைப்பு அற்புதம்.

இதை பிரகாஷ்ராஜ் தமிழில் எடுக்கிறாராம் கண்டிப்பாக இது ஒரு FEEL GOOD MOVIE.

;

அரவான் என் பார்வை

வேம்பூர் என்னும் பெயர் ஏற்கனவே 'எஸ்ரா'வின் "நெடுங்குருதி" என்னும் நாவலில் எடுத்தாண்ட ஊருதான். அந்த நாவலில் அந்த ஊரின் வெம்மையையும், அம்மக்களின் வாழ்வையும் கதையோட்டத்திலேயே சொல்லியிருப்பார் 'எஸ்ரா'. கள்ளர்களின் வாழ்வியலைப் பதிவு செய்தது பாராட்டத்தக்கது. எல்லா புராண படங்களும் ராஜாக்களின் வாழ்க்கையே கொண்டிருக்கவேண்டும் என்ற பழம் சினிமா விதியை அனாயாசமாக உடைத்தெரிந்ததற்கு வசந்த பாலனை மனந்திறந்து பாராட்டலாம்.

பசுபதி மற்றும் ஆதியின் நடிப்பு பெரிய பலம் அந்த உடற்கட்டும் கருந்தேகமும் நம் முன்னோர்களை கண்முன்னே நிறுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆதி தன் வரலாற்றில் பதிக்க வேண்டிய பதிவு. பசுபதி 'ஏன்னா நடிப்புடா..?' தமிழ் சினிமா சரியாக பயன் படுத்தாத நடிகர்களில் பசுபதியும் ஒருவர் என்பதை அரவானுக்கு பிறகு அடித்துக் கூறலாம்.

திரு சு.வெங்கடேசனின் சமீபத்திய சரித்திர நாவலான "காவல் கோட்டம்" என்ற நாவலில் வரும் ஒரு பகுதியை கொண்டு இந்த படம் வடிவமைத்ருப்பதாக அறிகிறோம். படத்திற்கு வசனமும் கதையும் இவரே.

"அறுத்துதான் கொல்லணும்னு இல்ல வெதச்சும் கொள்ளலாம்" போன்ற வசனம் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.

சரித்திரப் படம் அதிலும் ஒரு சமூகத்தைச் சொல்லும் படம் என்பதால் வட்டார வழக்குகள் அதிகம் எடுத்தாண்டிருக்கிறார்கள். அதில்தான் சிக்கலே தமிழுக்கே சப்டைட்டில் போடவேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

கலை இயக்குனர், ஒளிப்பதிவாளரின் திறமை படமெங்கும் மிளிர்கிறது. இசையமைப்பாளர் கார்த்திக் (பின்னணிப் பாடகர்) பாடல்களில் தெரியும் அளவுக்கு பின்னணி இசையில் தெரியவில்லை முதல் படமே சரித்திரப் பின்னணி கொண்ட படமென்பதால் நிச்சயம் நிறைய உழைத்திருக்கிறார் ஆனால் பின்னணி இசையில் இன்னும் மெருகேற்றியிருக்கலாம். அடுத்தடுத்த படங்களில் இதனை வெகு எளிதாக எட்டிப் பிடிப்பார் என எதிர்பார்க்கலாம்.

நேர்த்தியாக நெய்யப்பட்ட படமென்றாலும் சில சினிமாத்தனங்கள் தவிர்த்திருக்கலாம், சிலுவை சுமப்பதுபோல உள்ள கடைசி காட்சி, நாயகனுக்கும் நாயகிக்கும் காதல் பூப்பதர்க்கான தருனகளை சரிவர சொல்லாதது என சில இருந்தாலும் இது தமிழ் சினிமாவில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லக் கூடிய ஒரு கலைப் படைப்பு என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

ஊடகங்களும், வலைப்பூக்களும் படம் ஆஹா ஓஹோ என்று புகழ்கின்றன ஆனால் இது அடித்தட்டு மக்களை போயிச் சேருமா என்பது சந்தேகமே. பல வசனங்கள் புரியவில்லை என்னும் பேச்சு பரவலாக கேட்கிறது. இலக்கிய தரத்தில் ஒரு படம் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை ஆனால் இது பாமரனையும் சென்று சேர வேண்டும் என்பதே என் அவா.

;

கலியுக யோகியும், 'தெயவத்திருமகளும்'

இந்த பதிவு யாருக்கும் எதிரானதல்ல, யாருக்கும் கொடி பிடிக்கவும் அல்ல. இது முற்றியும் என் சொந்த கருத்தே.....!!!!!

சமீபத்தில் நான் தெய்வத்திருமகள் பார்த்தேன். என் தாயையும், தந்தையையும் பார்க்க வைக்க வேண்டும் என்று மிகுந்த ஆவல் எழுந்தது. (இங்கே அவர்கள் இருவருக்கும் ஒரு சின்ன அறிமுகம்)

அம்மா சீரியலே கதி என்றிருப்பவள், அவளுக்கு 'மாதவி' க்கோ, 'செல்வி' க்கோ ஒன்றென்றால் கூட தாங்க முடியாது, அவ்வளவு இளகிய மனம் படைத்தவள். சீரியலுக்கு அடுத்து பிடித்தது வினாடி வினா போன்ற கேள்வி பதில், தன் நினைவாற்றளால் படித்தவர்களையே 'அட' போடா வைக்கும் திறமை வாய்க்கப் பெற்றவள். தன் உடன் பிறப்புகளாகட்டும், என் தந்தையின் உடன் பிறப்புகளாகட்டும் யாருக்கும் பார பட்சமின்றி உதவுபவள். அவ்வாறு வுதவி செய்து... அவர்கள் எங்களை உதாசீனப் படுத்தும் போது, மனம் நொந்து புலம்புபவள். அனால் அவர்களே மறுமுறை எதாவது ஒன்றென்று கலங்கும்போது.... ஓடோடிச் சென்று உதவுவாள். இது வாடிக்கை.

என் தந்தை ஒரு கலியுக யோகி, எதிலும் ஒரு பற்றுதளில்லாமல் தன் போக்கில் வாழ்பவர். அதற்காக அவர் ஆசையே அற்றவர் என்ற முடிவுக்கு வர வேண்டாம். அவரது செய்கைகள்தான் அப்படி, மற்றபடி உலக இயல்புக்கு தன்னை சுற்ற வைப்பவர். அப்படி பட்டவர் இதுவரை பார்த்த படங்களை விரல் விடாமலே எண்ணி விடலாம். மொத்தமே மூன்றோ நான்கோதான். தேவர்மகன், மாயாண்டி குடும்பத்தார் அதன் பிறகு இப்பொழுது தெய்வத்திருமகள்.

தேவர்மகன் டிக்கெட் வாங்கி இரண்டாவது முறை நான் பார்க்கப் போகிறேன் என்று சொன்னதில்தான் அவர் பார்க்கவே சம்மதித்தார். எதுக்கு நீ இரண்டாவது முறை பார்க்கவேண்டும் நானே போகிறேன் என்று சொன்னார். ஆனால் இந்த மாயாண்டி குடும்பத்தாரை பார்க்க அவரின் ஆவலை நானும் என் தம்பிகளும் தூண்டினோம். இது கிட்ட தட்ட எங்கள் குடும்ப கதை போன்றே... நாங்களும் நாலு ஆண்களுக்கு ஒரு பெண், மேலும் எங்கள் சித்தப்பா குடும்பத்துக்கும் எங்களுக்கும் பிணக்கு வேறு.

நானும் என் தம்பிகளுமிந்த கதையின் சாரம்சத்தை சொல்லி என் அப்பாவை பார்க்க வைத்தோம். தியேட்டரில் சில காட்சிகளுக்கு அவர் கதறி அழுததை இன்றும் எங்களால் மறக்க முடியாது. அவர் அன்றாடம் உபயோகிக்கும் ஒரு வசனம் படத்திலும் இடம் பெற்றிருந்ததை கண்ணீருடன் ரசித்தார். அந்த வசனம் 'இன்னொரு முறையா நாம இங்கே வந்து பிறக்கப் போறோம்'. சித்தியின் குரூர குணத்தினால் பிரிந்த போது மிகவும் மனம் உடைந்தவர். தன் பால்ய நாட்களில் தம்பியுடன் சுற்றியதை சொல்லி சொல்லி மாய்ந்து போனவர்.

மாயாண்டி குடும்பத்தை அவர் தன் குடும்பமாகவே பார்த்தார் அதற்குப் பிறகு அவர் பார்த்த படம் தெய்வத்திருமகள். நாங்கள் இரவு காட்சிக்குப் போனோம். படம் முடித்து வீடு வந்ததும், என் தங்கைக்கு தொலைப்பேசி.... இரவு என்பதையும் மறந்து நீண்ட நேரம் பேசினார். அப்படி ஒரு தாக்கம் அவர் மனதில் இந்த படம் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. அவரின் 'தந்தை உள்ளத்தை' இந்த படம் மீட்டுத் தந்ததென்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு திரைப் படம் பார்க்கும் ஒவ்வொருவரும் ஏதாகிலும் ஒரு நிலையில் தன்னையும் தன் தன்மைக்குப் பொருந்திப் போகிற ஒரு பாத்திரத்தில் இணைத்து அந்தப் படத்துடன் பயணிக்கத் தொடங்குகிறான். அப்படி ஒன்றிப் பார்ப்பது எல்லா காலத்திலும் இருந்திருக்கிறது. அவ்வாறு படத்துடன் ஒன்ற மொழி ஒரு இன்றியமையாத காரணம்.

இதே தெய்வத்திருமகள் ஆங்கில சாயலான (தாழுவலில்லை) 'I AM SAM' என் வீட்டில் போட்ட போது.... என் அம்மாவும், அப்பாவும், கரகாட்டக்காரன் கவுண்டமணி தவில் வாசிப்பில் தூங்கும் செந்தில் போல ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்தனர்.

ஒரு படத்தின் தாக்கத்தால்... அதை நம் மொழிக்கும், கலாசாரத்துக்கும் பொருந்திப் போகிறா மாதிரி, மாற்றி எடுப்பதில் தவறில்லை என்றே எனக்குப் படுகிறது. இதுக்கும் சில ஆயத்தங்களும், முன் முயற்சிகளும் தேவை என்றே நினைக்கிறேன். அந்த அனைத்தும், இந்த தெய்வத்திருமகள் குழு செய்திருக்கிறது. இதற்க்கு முன் எந்தனையோ படங்கள் இதுபோல் தாக்கத்திலும், தழுவலிலும் வந்திருக்கிறது, பல அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறது, சில தோல்வியைத் தழுவியும் இருக்கிறது.

ஏற்கனவே இருக்கும் ஒரு சிலையின் வடிவத்தை சில ஜாலக்குகளை செய்து நம் ரசனைக்கேற்ப வடிவமைப்பதைப் போன்றே இந்த வேற்று மொழி தாக்கத் திரைப்படங்களும். அதற்காக கற்பனை வறச்சி, கலைத் திருட்டு என்று சொல்லிகொள்ளத் தேவை இல்லை. ஒரு படம் எப்படி ரசிகர்களின் மனதில் இடம் பிடிக்கிரதென்பதை வைத்துத்தான் அதன் வெற்றி தோல்வி நிர்ணயிக்கப் படுகிறது. அந்த விதத்தில் இந்த படமும் ஒரு வெற்றிப் படமே.

மொத்தத்தில் படம் எங்களுக்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது...........
;

எந்திரன் - ஒரு பார்வை

வலை உலகில் முதல் முறையாக..................

கதை,வசனம் சுஜாதா, சங்கர் மற்றும் வைரமுத்து மகன் கார்கி. கதையை தேய்த்து செய்திருப்பதில் இம்மூவரின் பங்கும் ரொம்ப முக்கியம். என் ஆதர்ச எழுத்தாளர் சுஜாதா இவர் இல்லை என்றால்....... அந்த ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம். ஆங்காங்கே விஞ்ஞான தகவல்களைத் தூவி தன்னை நிருபித்துக் கொள்கிறார். மனிதர் இருந்திருந்தால் ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டிருப்பார். 'பி' 'சி' சென்டருக்கும் புரியும்படி எளிய விளக்கங்களைக் கொடுத்து கதையை தோள் கொடுத்து நடத்தியிருக்கிறார். hats off to him....

உலகமே எதிர்பார்த்த மாபெரும் படம், அந்த எதிர்பார்ப்பை இருநூறு சதம் நிறைவேற்றி இருக்கிறது. கண்டிப்பா எதுமாதிரியும் இல்லாத புதுமாதிரி இந்த படம். தமிழில் ஒரு புது முயற்சி, இன்னும் என்ன என்ன வேண்டுமோ அதெல்லாம் நிரப்பிக் கொள்ளுங்கள். கதை ஒரு வரியில் சொல்லி விடக் கூடியதுதான், அதை சொல்லிய விதம் தமிழுக்கு புதுசு.

ரஜினி climaxஇல் ஒரு அரைமணிநேரம் கலக்கியிருக்கிறார், மூன்றுமுகம் ரஜினியைப் பார்த்ததுபோல் இருந்தது. என்ன ஒரு நடிப்பு. இவ்வளவு பெரிய நடிகராக இருந்தும் இப்பட மேக்கப்புக்காக தன்னை வருத்திக் கொண்டிருப்பது வரவேற்கத் தக்கது (விஜய் வகையறாக்கள் கவனிக்க வேண்டியது).




ஐஸ்வர்யாராய் இன்னுமும் நீங்கள்தான் உலகாழகி, என்ன ஒரு அழகு...? ஒரு சீனில் புடவையில் வருவார்பாருங்க கோர்ஜியஸ். என்ன நடிப்பு, என்ன டான்சு கலக்கிட்டீங்க. எந்த உடையிலும் அழகாகத் தெரிகிறார்.



சங்கர் - ட்ரைன் சீனில் எச்சைத் துப்ப வருபவனை ரஜினி மிதித்து ஓடுவது, லஞ்சம் வாங்கும் ட்ராபிக் போலீசை கத்தியால் கீறுவது போன்ற தன்ஒழுக்க சிந்தனைகளை தூவியிருக்கிறார் (ஒரு சீனில் வந்தாலும் தான் ஒரு சிறந்த நடிகன் என்பதை நிருபித்திருக்கிறார் கொச்சின் ஹனீபா, இவ்வளவு சீக்கிரம் நம்மையெல்லாம் விட்டு சென்றதில் தென்னக சினிமா உலகம் ஒரு தேர்ந்த நடிகனை இழந்து விட்டது). எண்ணற்ற ரஜினி, ஐஸ்வர்யா என்று பாடல்களிலும், காட்சிப் படுத்தலிலும் ரிச்னசை மிதக்க விடுகிறார். ரோபோ செய்யும் சேஷ்டைகளிலே நகைச்சுவையைத் தடவியிருக்கும்போது ஒரு உலகதர விஞ்ஞானியின் விளங்காத உதவியாளராக ரெண்டுபேரைப் போடவேன்டிய வியாபார நிர்பந்தத்தில் சிக்கியிருப்பது தமிழ்நாட்டின் விதி.

கிராபிக்ஸ் கலக்கல், ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் பல வித உருமாற்றத்தில் வருவது சற்று அயர்ச்சியை தருகிறது. இருந்தாலும் ரசிக்க முடிகிறது. ரத்னவேலு ஒளிப்பதிவு அற்புதம் கிராபிக்ஸ் எது நிஜம் எதுன்னு தெரியாமல் கதைக்கு தேவையான ரிச்னஸ் இருக்கிறது. கலை இயக்குனர் சாபு சிறில் உழைப்பு அருமை ஒரு காட்சியில் நடித்தும் இருக்கிறார்.

மொத்தத்தில் விசுவல் ட்ரீட் கண்டிப்பாக இந்திய சினிமா ஹிஸ்டரியில் ஒரு முக்கியப் படம். ;

மாயாண்டி குடும்பத்தார் - விமர்சனம்

தருண் கோபி, மணிவண்ணன், ராஜ்கபூர், G M குமார், பொன்வண்ணன், சீமான், சிங்கம் புலி, ரவி மரியா, நந்தா பெரியசாமி, ஜகன்னாத், தமிழரசி, பூங்கொடி
நெறியாள்கை : ராசு மதுரவன்
மியூசிக் : சபேஷ் முரளி

மாயாண்டி குடும்பத்தை சுற்றியே கதை நகர்கிறது, பங்காளி சண்டையை பற்றிய கதைதான் என்றாலும், அந்த மதுரை மண் மணத்தை கண் முன் நிறுத்துகிறார் ராசு மதுரவன். ஐந்து பிள்ளைகளைப் பெற்ற மாயாண்டி திடீர்யென இறந்து போக கடைசி மகனின் நிலைதான் கதை. அந்த கடைசி மகனின் பார்வையில் இருந்து கதை சொல்லி இருக்கிறார். சீமான் தானே எழுதிய பாடலைப் பாடி நடித்திருப்பது ரசிக்க வைக்கிறது, பாடலில் ரத்தத்தை சூடேற்றும் வரிகள் தெறிக்கின்றன.

மனைவிகள் தம்பியைப் புறக்கணிக்கும் போதெல்லாம், அண்ணன்கள் உருகி உருகி தம்பியை உபசரிப்பது அருமை. கள்ளக் காதலையே தெரிந்து செய்யும் போது கூடப் பிறந்த பொறப்புக்கு செய்வதை தெரியாமல் செய்யவேண்டியிருக்கிறது (பொட்டில் அடித்த உண்மை - சபாஷ் ராசு மதுரவன்)

இசை சபேஷ் முரளி, பாடல்கள் பின்னணி இசை மதுரை மணத்தை தேனாகப் பாயவைக்கிறது சபாஷ்!!.

மாயாண்டி குடும்பத்தார் - நாமும் தைரியமாக போய் அவர்களுடன் கறிசோறு சாப்பிடலாம். ;

ராஜாதி ராஜா – விமர்சனம்

நடிகர்கள் : ராகவா லாரன்ஸ், காம்னா, மீனாக்சி, ஸ்னிக்தா, மும்தாஜ், போஸ் வெங்கட், கருணாஸ், மற்றும் பலர்.
இசை : கருணாஸ்
கதை+திரைக்கதை+இயக்கம் : ஷக்தி சிதம்பரம்

கதை :
லாரன்சின்தந்தை இறக்கும் தருவாயில், லாரன்சிடம் "உன் மூன்று அண்ணன்களையும்
முறையே, போலீஸ், வக்கீல் மற்றும் டாக்டர் ஆக்கவேண்டும்" என்று சத்யம் வாங்கி இறக்கிறார். (ஆமா அது ஏன் தம்பியிடம்?) லாரன்சும் தன் அண்ணன்களை படிக்க வைக்க, சினிமாவிலே மட்டும் சாத்தியமான கார் துடைப்பது, பொட்டலம் கட்டுவது, கை வண்டி இழுப்பது என்று மிக மிக கஷ்டப்பட்டு, எல்லோரையும் தன் சத்தியத்தின் படியே டாக்டர், வக்கீல், போலீஸ் என்று ஆக்குகிறார் (அதானே இல்லேன்னா....... அவன் என்ன ஹீரோ?). பின் அவர்கள் பாதை மாறுகிறார்கள் , அவர்களை எப்படி பழி வாங்குகிறார் என்பதே மீதிக்..... கதை.

மும்தாஜ் பேசும் டயலாக் எல்லாம் சொந்த வசனம்போல் உள்ளது, சும்மா…. கேரக்டர் உடன் ஒன்றிய நடிப்பு என்று சொல்ல வந்தேன். ஒரு பைட், ஒரு காமடி, ஒரு லவ் சீன என்று தெள்ளத் தெளிவான திரைக்கதை. பின்னணி இசையில் கருணாஸ் தெரிந்த அளவுக்கு நடிப்பிலோ..... பாடல்களிலோ..... தெரியவில்லை (முயற்சித்தால் இசையில் வாய்ப்பிருக்கிறது).

நான்கு ஹீரோயின்களும் கொடுத்த காசுக்குமேல் கூவி இருக்கிறார்கள்...............சாரி சாரி ரசிகர்களைக் கவர்ச்சி ஆட்டத்தில் திணறடித்திருக்கிறார்கள்.

மொத்தத்தில் காத்தலும்...... அழித்தலும்....... ஒருவனே என்கிறார் இந்த ராஜாதி ராஜா. ;

தோரணை

படம் - தோரணை
நடிகர்கள் - விஷால், ஸ்ரேயா, பிரகாஷ்ராஜ், கிஷோர், பாஸ்கர், சந்தானம் மற்றும் பலர்...
இசை - மணி ஷர்மா
திரைக்கதை, இயக்கம் - சபா ஐயப்பன்

மூன்று கோணத்தில் இருந்து கதை சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறார்கள்..... ஆனால்.....? அதில் குழம்பி, ரசிகர்களையும் குழப்பி இருக்கிறார்கள். இது ஏற்கனவே தருண்கோபி காட்டிய வழி......தான்.

கதை : விஷால் அண்ணன் கிஷோர் சின்ன வயசிலேயே காணாமல் போய்விடுகிறார், அவரைத்தேடி.... விஷால் சென்னை வருகிறார். ஆனால், தன் அண்ணன் உயிருக்கு இருக்கும் ஆபத்திலிருந்து, அண்ணனை மீட்டாரா ? என்பதே மீதிக்கதை. இடை இடையே ஸ்ரேயுடன் காதல் செய்கிறார், கிடைத்த இடத்தில் சந்தானத்துடன் சேர்ந்து சிரிக்க வைக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

இதுதான் தனக்குண்டான பாதை என்று விஷாலே முடிவு செய்து படம் நெடுகிலும் பன்ச் டயலொக் பேசுவது, பறந்து பறந்து அடிப்பது என்பதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்தான். பக்கம் பக்கமாக டயலொக் பேசி, தொழில்முறை தாதாக்களை திருத்தமுடியும் என்றால் போலீஸ்க்கு வேலை ஏது?

தோரணை - விஷால் அண்ணன் விக்ரம் கிருஷ்ணாக்கும்,
ரசிகர்களுக்கும் பெரிய தலைவேதனை. ;

சர்வம் - விமர்சனம்

சர்வம்

நடிகர்கள் : ஆர்யா, த்ரிஷா, சக்கரவர்த்தி, இந்த்ரஜித் மற்றும் பலர்.
இசை : யுவன் ஷங்கர் ராஜா
தயாரிப்பு : கிருஷ்ணமூர்த்தி + அருண்பாண்டியன்
ஒளிப்பதிவு : நீரவ்ஷா
கதை + திரைகதை + இயக்கம் : விஷ்ணுவர்த்தன்

விஷ்ணுவர்தனின் முந்தய படங்களின் பாதிப்பில் ரொம்ப எதிர்ப்பார்ப்பில் போய் பார்த்தேன் சற்று ஏமாற்றமே!! நான் கடவுளுக்குப் பிறகு ஆர்யாவுக்கும் கண்டிப்பாக ஒரு ஹிட் தேவையான நேரத்தில் ஏற்கனவே ஆர்யாவை வைத்து அதை வெற்றியாவும் ஆக்கிய விஷ்ணுவர்தன் ஆர்யாவுடன் இணைந்திருக்கும் படம்.

கதை தமிழுக்கு புதுசு, ஆனால் கையாடலில் சற்று தடுமாறியிருக்கிறார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

ஆர்யாவின் காதலி திரிஷா ஒரு விபத்தில் இறந்து போக அவரது இதயத்தை ஒரு சிறுவனுக்கு வைக்கிறார்கள் அந்த சிறுவனை கொலை செய்ய துரத்தும் சக்கரவர்த்தியிடம் இருந்து அந்த பையனைக் மீட்பதுதான்.

சக்கரவர்த்தியிடம் அந்த பயம், கொருரம் கண்ணில் தெரிகிறது ஆனால் தன் மனைவியும் சேர்ந்து இறந்தும் மகனை மட்டுமே நினைத்து ஏங்கும் பாத்திரத்தில் மிக கச்சிதமாகப் பொருந்திப் போகிறார்.

பாடல்கள் எல்லாமே கேட்கும் விதமாக உள்ளது, பின்னணி இசையும் வழக்கம்ப்போல் பின்னிட்டீங்க!!

நீரவ்ஷா கேமிரா கோணங்கள், லைட்டிங் அற்புதம், குறிப்பாக பாடல் கட்சிகளில் கம்ப்யூட்டர் கிராபிக்ஸ்உடன் இணைந்து பிரித்துப் பார்க்கமுடியாதவையாக இருக்கிறது.

சர்வம் விஷ்ணுமயம்!!
;

மரியாதை - விமர்சனம்

விஜயகாந்த் இந்த பாராளுமன்ற தேர்தலில் ஏன் தோற்றார் என்றால் : மரியாதை

நேற்று மரியாதை படம் பார்த்தேன்.
நடிகர்கள் : விஜயகாந்த், மீரா ஜாஸ்மின், அம்பிகா, மீனா, ரமேஷ் கண்ணா, நிழல்கள் ரவி, அம்மு ரவிச்சந்திரன், ஷன்முகராஜன், சம்பத், ஹரிராஜ், தலைவாசல் விஜய், மற்றும் பலர்.

இசை : விஜய் ஆண்டனி
தயாரிப்பு : ரி.சிவா
கதை+திரைக்கதை+வசனம்+இயக்கம் = விக்ரமன்

இடைவேளை வரை கதை என்பதே இல்லை என்பதுபோல் ஓர் பிரமை . அதுவரை சின்ன சின்ன காமடி என்ற பேரில் மொக்கையான காமடிகள் உ.ம: அம்பிகா கோதுமை அல்வா செய்ய எத்தனித்து அது கல்லு மாதிரி ஆகி அதை வைத்து சுவற்றில் ஆணி அடிப்பது என்ற பழைய தூசியோடு உள்ள காமடி காட்சி. இதுபோல் அங்கங்கே நிறைய காமடிகள்.

விஜயகாந்த் இந்த படத்தை தேர்வு செய்யும் போதே அவரை சுற்றி இருந்தவர்கள் அவரை எச்சரித்தார்களாம் இருந்தும் அவர் இந்த படத்தில் நடித்தார் என்றால் அவருக்கு என்ன ஒரு நம்பிக்கை விக்ரமன் மேல் இருந்திர்க்கும் ஆனால் அந்த நம்பிக்கையை அவர் படத்தில் உள்ள அல்வாவைப் போல் பெரிய பாறாங்கல்லைக் கொண்டு தூள் தூளாக்கியிருக்கிறார்.

ஆமா கதை என்ன என்பதை நான் சொல்லவே இல்லையே நீங்கள் ஏற்கனவே பார்த்த விக்ரமன் கதைதான் அவரின் சூரியவம்சம், உன்னை நினைத்து, பூவே உனக்காக, கோகுலம் போன்ற படங்களையே திரும்பப் பார்த்தா மாதிரி இருக்கு. இந்த கதை கேட்கும் போதே விஜயகாந்த் யோசித்திருக்க வேண்டும் விதி யாரை விட்டது

இன்று தமிழ் சினிமா வேறு எங்கோ ஒரு புதிய பாதையில் போகின்றது சுப்ரமணிய புறம், வெண்ணிலா கபடி குழு, பசங்க, போன்ற நியூ டைமன்சன் படங்களால் புது ரத்தம் பாய்ச்சியது போல் இருக்கு ஆனால் இன்னும் இந்த தனது பழைய பார்முலாவால் அவர் ஒட்டு மொத்த குழுவையும் அதல பாதாளத்தில் தள்ளி உள்ளார்.

ஒரு மகன்: அவனை ஒருத்தி ஏமாற்றி விடுகிறாள் : மறுபடி அவனுக்கு ஒரு காதலி அவள் அவர்கள் வீட்டுக்கு இழந்த அனைத்தையும் மீட்டுத்தருகிறாள்.

படத்தில் ஒரு வசனம்
அம்பிகா : எப்படிங்க நல்ல இல்லாத என் சமையலை இத்தனை நாளா சகிச்சிக்கிட்டீங்க

விஜயகாந்த் : நல்ல சாப்பாடு சாப்பிடனும்னா வேலைக்காரியே போதும். மனைவி என்பவள் ஒரு ஆசிரியராய், ஆசானாய், தாயாய் என்று பல பரிணாமம் கொண்டவள் என்பது போல் சொல்வார்.

ஆனால் இந்த படத்தை நேத்து நைட் ஷோ என் மனைவியையும் கூட்டிக் கொண்டு போனதில் அவள் ராட்சசியானால்.

மரியாதை ஒரு வேற்று மாயை!!! ;